Wednesday, December 10, 2014

சீறும் பாம்பை நம்பு, சிரிக்கும் பெண்ணை நம்பாதே

சம்மந்தமேயில்லாமல் எதையாவது படித்துக் கொண்டிருப்பது தான் என்னுடைய ஆகச் சிறந்த பொழுதுபோக்கு. அப்படித்தான் அன்று தேவாரத்தில் புற்றில் வாளரவும் அஞ்சேன் எனத்தொடங்கும் அச்சப்பத்து பாடல்கள் படிக்கத் தொடங்கினேன்.

ஒவ்வொரு வரியும் அஞ்சேன், அஞ்சேன் என்று முடிய இதை வேறு எங்கோ படித்திருக்கிறோம் என்று தோன்றியது. ஆகா, பாரதியின் அச்சமில்லை, அச்சமில்லை இங்கே இருந்து தான் உருவாயிற்றா?. பாரதி அறிஞர்கள் ஏற்கனவே பாரதி பாடல்களில் தேவாரத்தின் தாக்கம் பற்றி கட்டுரை எழுதியிருக்கலாம், எனக்குத் தெரியவில்லை.

குறிப்பாக, 3ஆம் பாடலில் வரும்
வளைக்கையார் கடைக்க ணஞ்சேன்

மற்றும் 4ஆம் பாடலில் வரும்
கிளியனார் கிளவி அஞ்சேன்
அவர்கிறி முறுவல் அஞ்சேன்

இவ்வரிகள் பாரதியின்
கச்சணிந்த கொங்கை மாதர்
   கண்கள் வீசு போதினும்,
அச்சமில்லை அச்சமில்லை
   அச்சமென்ப தில்லையே.
வரிகளை நினைவூட்டின.தமிழின் தொடர்ச்சி என்பது இது தானோ? எட்டாம் நூற்றாண்டுக் கவிஞன் இருபதாம் நூற்றாண்டுக் கவிஞனுக்கு அளிக்கும் கொடை.

அப்படியே ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. தமிழ்க் கவிஞர்கள் எப்போதும் பெண்ணைப் பார்த்து பயந்தே வந்திருக்கிறார்கள். அதுவும் பெண்ணின் சிரிப்பு / கடைக்கண் பார்வை, ஆணை அப்படியே கவிழ்த்துவிடும் என்ற எண்ணம் வலுவாக வேரூன்றியிருக்கிறது.

மேலே குறிப்பிட்ட இரண்டு பாடல்களின் தொடர்ச்சியை நாம் பழமொழிகளிலும் (பொம்பள சிரிச்சா போச்சு) திரைப் பாடல்களிலும் (கண்ணுக்குள்ள மின்னும் மைய்யி உள்ளுக்குள்ள எல்லாம் பொய்யி) காணலாம்.  இதன் உச்சக்கட்ட கவித்துவம் யாரோ பெயர் தெரியாத கவிஞனால் ஆட்டோ ரிக்‌ஷாக்களின் பின்னே எழுதப்பட்ட வரிகள் தான்.

சீறும் பாம்பை நம்பு, சிரிக்கும் பெண்ணை நம்பாதே



Wednesday, November 26, 2014

To Alagu, as you enter your teens

1.60 kg. That is what you weighed when you opened your eyes. Born in 32 weeks, you were a wee bit of skin and bones. The obstetrician gave you a 50-50 chance. As soon as you were born, even before your mother came out of sedation, we sprinted you to the neo-natal ICU in another hospital. The pediatrician there was slightly more positive, he gave you a 75% chance. For the next ten days, I was allowed to see you 10 minutes every day as you lay in the incubator. I was the only visitor allowed, as your mother was still recuperating from her C section.

You defied the odds. You grew up as normal as I could have expected. You made us proud. You picked up the public speaking gene from me; the obsession about perfection from your mom. It wasn't easy going all these years. You gave us a couple of health scares. You have a fiery temper; I have had to use harsh words against you. Of late, you have taken to laughing at me. Especially when I say "Don't spend too much time reading, rest your eyes". You look at me mockingly, without asking "Says who?".

You are doing well in school. You are winning prizes in competitions. But what made me most proud was when you finished 'Sivakamiyin Sabatham' novel and said to me "So sad appa. None of them got what they wanted. Narasimha varman and Sivakami couldn't marry, Naganandi didn't get Sivakami, Aayana Sirpi didn't get the secret about the dyes. Though the novel ended with a victory for Pallavas, it really shows that life is absurd". You have got that right, Alagu. Life is absurd. Wishing you a great life as you step into your teenage.

A few years down the line you will read this. And curse me, "Appa, why did you embarrass me with that cloying post?" .

Thursday, November 20, 2014

Dog - a translation

Yesterday I came across this poem by Tamil poet Gnanakoothan. Though this was written in 1969, it seemed apt for the noise generated in social media now a days.

நாய்

காலம் கடந்துண்ணும் எதிர்மனைப் பார்ப்பான்
எச்சிற் களையைத் தெருவில் எறிந்தான்
ஆள் நடவாத தெருவில் இரண்டு
நாய்கள் அதற்குத் தாக்கிக் கொண்டன
ஊர் துயில் குலைத்து நாய்கள் குரைக்கவும்
அயல்தெரு நாய்களும் ஆங்காங்கு குரைத்தன
நகர நாய்கள் குரைப்பது கருதிச்
சிற்றூர் நாய்களும் சேர்ந்து குரைத்தன
நஞ்சை புஞ்சை வயல்களைத் தாவிக்
கேட்கும் குரைச்சலின் குறைச்சலைக் கேட்டு
வேற்றூர் நாய்களும் குரைக்கத் தொடங்கின
சங்கிலித் தொடராய்க் குரைத்திடும் நாய்களில்
கடைசி நாயை மறித்துக்
காரணம் கேட்டால் என்னத்தைக் கூறும்?

My translation

Dog

After an untimely meal, Brahmin in the opposite house
threw his left over food out in the street;
In the deserted street two
dogs fought over it
As the town's slumber was disturbed by their barking
dogs in neighborhood too barked here and there
Since city dogs were barking
the dogs from small towns too joined them
Across the fields
as the barking noise weakened
dogs from other towns too started barking
In the chain of barking dogs
If you stop the last dog
and ask for the reason, what will it say?

It is a straight forward poem, if you consider the word Brahmin as a simple placeholder in the first line. If not, then the question arises - is he talking about caste discrimination and other social ills that the society hangs on to for no reason? May be I am reading too much into it.

Gnanakoothan is amongst the leading poets of contemporary Tamil literature. You can read his poems in his blog http://gnanakoothan.wordpress.com/

P.S. Just realized that this poem may have been in response to Tamil writers Sundara Ramaswamy - Nakulan spat over Sundara Ramaswamy's poem Nadunisi Naigal (Midnight dogs) written in mid 1960s.

Thursday, October 30, 2014

Swachcha Bharat

Our cities are full of garbage. There are multiple reasons for it, every one knows them, but no one is able to do anything about it. When I was young, 20 years ago, the NSS / Scouts of schools used to go to villages to do voluntary work. Now I see that most villages are clean when compared to the cities. It is the urban sprawl that is filthy and garbage ridden.

Swaccha Bharat initiative has the right intentions, but is it the right way to go about cleaning up our country? Won't it be better to increase the conservancy budget of municipalities and corporations and equip them to handle waste management better? Increase the salary of conservancy workers, give them protective equipments (most of them don't even have gloves, they clear garbage with bare hands), train them - won't these be better initiatives than photo ops of celebrities? How about increasing the investment in solid waste management?

I am not against exhorting the public to keep their streets clean. It is long over due. But focusing on that alone will not help us. Keeping our homes spic and span will not realize the aim of clean India. Most of our homes are clean. We throw the garbage into the neighboring areas. And they do the same. I will leave you with a Tamil poem by Devadevan

குமட்டிக் கொண்டு வருகிறது
வீதியை அசுத்தப் படுத்திவிட்டு
அந்தக் குற்றவுணர்வே இல்லாமல்
ஜம்மென்று வீற்றிருக்கும் இவ்வீடுகளின்
சுத்தமும் நேர்த்தியும் அழகும் படோபடாபமும் காண்கையில்

A rough translation

Littering the streets,
bereft of any guilt
stand majestically these houses.
Their cleanliness, perfection, beauty and opulence
makes me puke.

Monday, September 29, 2014

ஒரு இனிய ஞாயிறு மதியம்

"ஏய், என்ன பண்ணிட்டிருக்க."

"ஒண்ணும் இல்ல. ஞாயித்துக்கிழமை மத்தியானம், வெட்டியா தான் இருக்கேன். நீ எங்க இருக்க"

"இங்க விண்ட்ஸர் வரைக்கும் சும்மா வந்தோம். Eton Antique book shop ன்னு ஒரு கடை பாத்தேன். அதான் உனக்கு எதுவும் வாங்கனுமான்னு ஃபோன் பண்ணேன்”

“Antique ன்னா அதிக விலை சொல்வானே.”

“இல்லை 20,30 பவுண்ட்ல எல்லாம் இருக்குது. சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் கலெக்‌ஷன், இல்லஸ்ட்ரேட்டட் ஷெர்லக் ஹோல்ம்ஸ். என் colleague கூட Complete works of William Shakespeare 24 பவுண்டுக்கு வாங்கினாரு. 100 வருஷம் முன்னாடி ஸ்கூல்ல பிரைஸ் கொடுத்தது”




“அத எடுத்துக்கோ. 37 டிராமாவும் இருக்கான்னு பாரு. ஜார்ஜ் ஓர்வெல் எழுதின Animal Farm, 1984, ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் எழுதின Ulysses, Finnegan's Wake இருந்தா வாங்கு”

சற்று நேரம் கழித்து

“அவன் கிட்டே கேட்டேன். ஓர்வெல் எல்லாம் வந்த அன்னிக்கே வித்துடுமாம்.”

“சரி, ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ்”

“அவன் என்ன கேவலமா பாத்துட்டு அதெல்லாம் படிக்கறது ரொம்ப கஷ்டம், அதுவும் Finnegan's Wake வாய்ப்பே இல்லன்னுட்டான். அவன் கிட்ட காப்பி இல்லையாம். அவனே வேற யார்கிட்டயோ ரொம்ப நாளா கேட்டுகிட்டு இருக்கானாம்.”

“நீ அவன் கிட்ட Dubliners படிச்சிருக்கேன் போடான்னு சொல்லியிருக்கனும்.  வேற என்ன இருக்கு அங்க”

“வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் எழுதின World War II : Complete set இருக்கு”

“அது ஒரு வால்யூம் படிச்சிருக்கேன், ரொம்ப போர் அடிக்கும். வேற”

“Fall of Roman Empire. அது படிப்பியா?”

“அய்யோ. I have been waiting for it. கிண்டில்ல இலவசமா டவுன்லோட் பண்ணேன். ரெண்டாவது வால்யூம் இல்ல. அதுனால தொடர்ச்சி இல்லாம மூணாவது வால்யூம் பாதிலயே நிப்பாட்டிட்டேன். “

“ஆனா 195 பவுண்ட் போட்டிருக்கான், வாங்கவா?”

“195 ரொம்ப அதிகம். சரி வேணாம் விட்டுடு.”

“இரு, இரு. அதே ரெண்டு வால்யூம்ல 1952ல பப்ளிஷ் பண்ண வேற காப்பி இருக்கு. 38 பவுண்டு தான்”

“உடனே வாங்கிடு.”